Κουλούρα Λευκαδίτικη

Στην καρδιά των Αποκριών... κι όπως συμβαίνει σε κάθε γιορτή ο νους ταξιδεύει στα παλιά. Στα έθιμα, τις παραδόσεις περασμένων χρόνων και στις συνήθειες των ανθρώπων. Εκτός από τις γνωστές μασκαράτες και τους σμποέρους στα χωριά, οι Απόκριες ήταν άμεσα συνδεδεμένες με ιδιαίτερες διατροφικές συνήθειες που ακόμα και στις μέρες μας, τηρούνται εθιμικά. 

Όπως μας πληροφορεί ο Πανταζής Κοντομίχης στο βιβλίο του "Λαογραφικά Σύμμεικτα Λευκάδας¨, "Το Σάββατο, παραμονή της Τυροφάγου ή Τυρινής, το βράδυ εκτός από κανονικό φαγητό, έβραζαν και μακαρόνια, ανάλατα και ανάρτυτα, κι αφού τα σούρωναν τα έριχναν σε ένα κόσκινο γυρισμένο ανάποδα, κι από κει έτρωγε ο καθένας έτρωγε μόνο ένα μακαρόνι. Τελευταία έτρωγε το δικό της η οικοδέσποινα, που εν συνεχεία πετούσε το πηρούνι πίσω της. Τα εναπομείναντα μακαρόνια τα πετούσαν την επόμενη μέρα στις  κότες. Το κορύφωμα όμως της απόλαυσης ωραίων φαγητών ήταν την Κυριακή της Τυρινής. Την ημέρα αυτή όλα τα σπίτια του χωριού  έφτιαχναν την λεγόμενη Κουλούρα, ένα είδος υπερτυρόπιτας". 

Και στις μέρες μας όμως πολλά νοικοκυριά τηρούν το έθιμο και ετοιμάζουν την παραδοσιακή Κουλούρα. Στην Καρυά, η θειά Σταμάτα Αραβανή σύζυγος Γεωργίου Αραβανή Γελασοθέη και παλιά φουρνάρισσα του χωριού, με την εμπειρία που κουβαλά από τα χρόνια σκληρής δουλειάς στον οικογενειακό της φούρνο, γνωστό και ως ¨Φούρνο της Κανούταινας¨ μας υποδέχθηκε στο σπίτι της και ετοίμασε την πίτα ακολουθώντας τα βήματα που έμαθε, όπως μας είπε, από την μάνα της. 

Παρότι διανύει την όγδοη δεκαετία της ζωής της, ακούραστη ζυμώνει το προζύμι για να ανοίξει τα φύλλα που απαιτεί η συνταγή, και για δύο ολόκληρες ώρες στέκεται ακούραστη, δίνοντας τον καλύτερό της εαυτό για να πετύχει η συνταγή και να μας ευχαριστήσει με το αποτέλεσμα. 

"Τα χρειαζούμενα τα΄ χαμε όλα. Είχαμε αυγά απ΄τις κότες μας, το γάλα απ΄τη γίδα, τα λάδι μας, το αλεύρι το΄χαμε απ΄το φούρνο. Ήτανε για μας τότε χαρά. Η μόνη δυσκολία ήτανε στα φύλλα... άει να φκιάσεις τριάντα φύλλα στο χέρι..." μας είπε, γεμάτη νοσταλγία για τα χρόνια της νιότης. 

Η Κουλούρα ή αλλιώς κλούρα, έτσι "κουτσουρεμένη" που συνηθίζουμε να την αποκαλούμε στον τόπο μας φτιάχνεται με χειροποίητο φύλλο, για το οποίο χρειάζεται ενάμισι κιλό αλεύρι, μισό νεροπότηρο λάδι, ένα κουταλάκι της σούπας ξύδι, ένα κουταλάκι του γλυκού αλάτι, λίγο νερό χλιαρό.

Το μείγμα της αποτελείται από δεκαπέντε αυγά (όσα και τα φύλλα), ένα νεροπότηρο λάδι, ένα ποτήρι γάλα και τριμμένη φέτα.

Για το άλειμμα των φύλλων χρειάζεται βούτυρο λιωμένο.  Η εκτέλεση είναι απλή. Δύο φύλλα στο ταψί στην αρχή και στη συνέχεια εναλλάσσονται τα φύλλα με το μείγμα, τα οποία προηγουμένως βουτυρώνουμε.  Τα φύλλα πρέπει να τοποθετούνται τσαλακωμένα... εκεί είναι η νοστιμιά. 

Στον ήδη ζεστό φούρνο ψήνεται για μία ώρα περίπου στους διακόσιους βαθμούς και μετά για μισή ώρα περίπου στους εκατόν εβδομήντα. 

Λαχταριστή, γιομάτη και πεντανόστιμη η παραδοσιακή Κουλούρα της Τυρινής. Κι όπως μας είπε η θειά Σταμάτα, πρέπει να είναι χοντρά τα φελιά - κομμάτια- να την τρως και ".. να βαλτώνει το δόντι"!

Κι είναι η στιγμή που περιπλέκεται η νοστιμιά της γεύσης με τη νοστιμιά της έκφρασης και σου αφήνουν ένα γλυκό χαμόγελο απόλαυσης και γέλιου. 

Καλές Απόκριες!!

  

Τρύγος στην Καρυά 2015 

Βερτζαμί 

Τα Λαθύρια της Καρυάς και η Φάβα τους

.. και μερικές ακόμα σκέψεις

Φέτος είχαμε την χαρά να παρακολουθήσουμε από κοντά τη διαδικασία συγκομιδής λαθυριών στον κάμπο της Καρυάς. Ένα από τα θρεπτικότερα όσπρια που ευδοκιμούν στον τόπο μας και υπάρχουν πολλοί λόγοι να υπερηφανευόμαστε για αυτά! 

Το Λαθύρι ανήκει στην κατηγορία των ψυχανθών και καλλιεργείται στον κάμπο της Καρυάς χωρίς την παραμικρή χρήση φυτοφαρμάκων, συνθετικών λιπασμάτων, ζιζανιοκτόνων, ορμονών ή άλλων χημικών ουσιών. Το γεγονός αυτό κατατάσσει τα λαθύρια της Καρυάς στην κατηγορία των βιολογικών προϊόντων. Τα λαθύρια ευδοκιμούν στον κάμπο της Καρυάς εξαιτίας των κατάλληλων εδαφικών συστατικών και των ιδιαίτερων καιρικών συνθηκών της περιοχής. 

Είναι ένα όσπριο που μαγειρεύεται εύκολα και χαρακτηρίζεται από τις ευεργετικές του ιδιότητες για το πεπτικό σύστημα, για το λόγο αυτό κατά το παρελθόν αποτελούσε βασικό συστατικό τυποποιημένων παιδικών τροφών γνωστής εταιρίας. 

Κάθε χρονιά φυλάσεται ένα μέρος της παραγωγής, ώστε την επόμενη να χρησιμοποιηθεί ως σπόρος. Πρωτίστως γίνεται το όργωμα του χωραφιού και στη συνέχεια κατά τον μήνα Μάιο, η σπορά. Τα Λαθύρια είναι έτοιμα περίπου μετά από 70 μέρες ή περί τα τέλη του Ιουλίου. 

Φέτος ήταν μια από τις καλύτερες χρονιές, λένε οι παραγωγοί λαθυριών. Σχετικά μικρότερη η παραγωγή, λόγω της παρατεταμένης ανυδρίας κατά τους θερινούς μήνες, σε σχέση με την περυσινή, σαφώς πιο ποιοτική όμως. 

Όταν στα τέλη Αυγούστου, τα λαθυροχώραφα πήραν το αναμενόμενο χρυσαφένιο χρώμα τους, οι παραγωγοί κατηφόρισαν για τον κάμπο και εμείς απαθανατίσαμε τις σημαντικότερες στιγμές της συγκομιδής. 

Γνωρίσαμε τη συγκομιδή με τον παραδοσιακό τρόπο, όπως γίνονταν παλιά, χωρίς την βοήθεια μηχανών. Το "βγάλσιμο" με τα χέρια ή με τον κοσά μια δύσκολη, χρονοβόρα και κοπιώδη διαδικασία που εξασφάλιζε το μέγιστο της συγκομιδής του καρπού αλλά και του λαθυράχυρου, που χρησιμοποιούνταν ως ζωοτροφή. Ακολουθούσε μια εξίσου απαιτητική διαδικασία αυτή του αλωνίσματος, όπου κοπανούσαν τα λαθύρια ώστε να τα ξεχωρίσουν από τους βλαστούς και τέλος το ανέμισμα, μια διαδικασία κατά την οποία ξεχώριζε το λαθύρι από το άχυρο. 

Παρακολουθήσαμε τη συγκομιδή και με τον σύγχρονο τρόπο που στηρίζεται εξ ολοκλήρου στην χρήση μηχανών. Η διαδικασία αυτή είναι εύκολη και σύντομη. Η θεριζοαλωνιστική μηχανή κόβει τους βλαστούς και επί τόπου ξεχωρίζει τα λαθύρια από τα άχυρα. Έτσι, η συγκομιδή, το αλώνισμα και το ανέμισμα γίνονται ταυτόχρονα και ο παραγωγός συγκεντρώνει τη συνολική ποσότητα των λαθυριών χωρίς ιδιαίτερο κόπο και κυρίως σε σύντομο χρονικό διάστημα. 

Με την ολοκλήρωση των παραπάνω διαδικασιών απαιτείται το κοσκίνισμα των λαθυριών προκειμένου να απαλλαγούν εντελώς από ξένες ύλες. Μετά το κοσκίνισμα τα λαθύρια είναι έτοιμα να μαγειρευτούν. 

Τα τελευταία χρόνια όμως, αρκετοί παραγωγοί επιλέγουν την επεξεργασία του λαθυριού για την παρασκευή φάβας. 

Πρόκειται για μια απλή διαδικασία κατά την οποία τα λαθύρια κοσκινίζονται ώστε να καθαρίσουν από ξένες ύλες, διαχωρίζονται ανάλογα το μέγεθός τους, οδηγούνται στον σπαστήρα, όπου μετατρέπεται σε φάβα, λαθύρι σπασμένο δηλαδή, χωρίς τη φλούδα. 
Στο παρακάτω βίντεο παρουσιάζεται συνοπτικά όλη η διαδικασία παρασκευής φάβας από Λαθύρι Καρυάς. 

Πολλές ήταν οι σκέψεις που μας γεννήθηκαν παρακαλουθώντας από κοντά τη διαδικασία της συγκομιδής. 

Πολλές οι σκέψεις για τα περασμένα χρόνια, όταν οι Καρσάνοι αγρότες τότε, σεβάσμιοι γέροντες σήμερα, κόπιαζαν για να μαζέψουν με γυμνά τα χέρια τα λαθύρια που εκτείνονταν σε ολόκληρα στρέμματα και μετά, το άπλωμα για να ξεραθούν και μετά το κοπάνισμα και ακολουθούσε το φόρτωμα στα γαϊδούρια που κινούσαν για το ¨Πρόκυμα¨, το προπύργιο του αέρα, εκεί όπου γινόταν το ανέμισμα. 

Μέρες ολόκληρες δούλευαν για να μαζέψουν τη σοδειά της χρονιάς. 

Και σήμερα, μέσα σε λίγες μόνο ώρες ο παραγωγός παίρνει στα χέρια του τη σοδειά, αυτή που γεννήθηκε και φέτος στον κάμπο από εκείνον τον παλιό σπόρο που φύτευαν οι παππούδες μας. 

Ναι, τα λαθύρια της Καρυάς προέρχονται από τον παλιό, τον καθαρό, τον ανόθευτο σπόρο.   

Μοιραστήκαμε για λίγο τη χαρά του παραγωγού όταν σήκωσε στα χέρια το πρώτο σακί της εφετινής σοδειάς. 
Τι κι αν κατέβαλε λιγότερο κόπο από τους προγόνους του, η χαρά είναι η ίδια. 

Ένα μεγάλο μέρος θα γίνει φάβα και το υπόλοιπο θα παραμείνει ως έχει. 

Η θεριζοαλωνιστική έχει ολοκληρώσει το έργο της και αποχωρεί. 

Μαζεύονται τα τσαπιά, φορτώνονται τα σακιά και ακολουθεί ο απότομος ήχος της πόρτας του αυτοκινήτου καθώς κλείνει. 

Το λαθυροχώραφο για ακόμα μια χρονιά έκανε τον κύκλο του. 

Μείναμε για λίγο ακόμα στο χωράφι. 

Η ώρα περασμένη, σχεδόν μεσημέρι, ο ίσκιος ανύπαρκτος και ο ήλιος κάτι περισσότερο από καυτός. 

Ο κάμπος άρχισε να γίνεται αφιλόξενος. 

Φεύγοντας από το χωράφι, ένα τελευταίο βλέμμα στο χώμα ήταν αναγκαίο. 

Στο χώμα αυτό που ανέθρεψε ολόκληρες γενιές.
Κι ήρθαν στο μυαλό τα σοφά λόγια του μπάρμπα Γιάννη, καθώς ένα βράδυ εξιστορούσε τα παλιά. 

"Αυτό το χώμα είναι που μας έσωσε τότες και είχαμε ψωμί και βγάλαμε τα παιδιά μας. Κι άμα χρειαστεί πάλαι αυτό θα μας βγάλει",  ήταν η κουβέντα του. 

Σα να χει δίκιο ο μπάρμπα Γιάννης!

Συγκομιδή λαθυριών 

στον κάμπο της Καρυάς

Παρακολουθείστε το βίντεο της συγκομιδής λαθυριών με τον πιο διαδεδομένο τρόπο, έτσι όπως γίνεται στις μέρες μας, με τη βοήθεια μηχανών. Από την κοπή μέχρι το αλώνισμα και τη συλλογή των λαθυριών στα τσουβάλια. 

Συγκομιδή Λαθυριών 

στον Κάμπο της Καρυάς

Η εποχή τω Λαθυριών έφτασε. Τα χωράφια που είναι σπαρμένα με λαθύρια στον κάμπο της Καρυάς έχουν πάρει το αναμενόμενο χρυσαφένιο χρώμα τους, γεγονός που μαρτυρά πως οι καρποί είναι έτοιμοι για μάζεμα.   

Παρακολουθήστε το βίντεο με πληροφορίες για τον τρόπο συγκομιδής λαθυριών στον κάμπο της Καρυάς. 

     ΤΟΠΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ- ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ

Στο Λιβάδι της Καρυάς, μια περιοχή με καλλιεργήσιμες εκτάσεις που βρίσκεται κοντά στην Καρυά και στους Πηγαδισάνους, καλλιεργούνται διάφορα προϊόντα,  όπως  είναι τα λαθούρια ή λαθύρια, τα ρεβύθια και τα μπιζέλια. Επίσης υπάρχουν ελαιώνες και αμπελώνες με ξεχωριστές ποικιλίες σταφυλιών, όπως το « βερτζαμί» .

Στην Καρυά, εκτός από εξαιρετικής ποιότητας κρασί και ελαιόλαδο, ο επισκέπτης μπορεί να βρει αγνό μέλι, σύκα, καρύδια και αμύγδαλα, παραδοσιακή λαδόπιτα, λαδοκούλουρα, φακές από την Εγκλουβή.

ΤΟ ΛΑΘΥΡΙ ΚΑΡΥΑΣ

Το Λαθύρι ανήκει στην κατηγορία των ψυχανθών και καλλιεργείται στον κάμπο της Καρυάς χωρίς την παραμικρή χρήση φυτοφαρμάκων και λιπασμάτων. Ευδοκιμεί εξαιτίας των κατάλληλων εδαφικών συστατικών και των ιδιαίτερων καιρικών συνθηκών της περιοχής. Είναι ένα όσπριο που μαγειρεύεται εύκολα και χαρακτηρίζεται από τις ευεργετικές του ιδιότητες για το πεπτικό σύστημα, για το λόγο αυτό κατά το παρελθόν αποτελούσε βασικό συστατικό τυποποιημένων παιδικών τροφών γνωστής εταιρίας. 
Κάθε χρονιά φυλλάσεται ένα μέρος της παραγωγής, ώστε την επόμενη να χρησιμοποιηθεί ως σπόρος. Πρωτίστως γίνεται το όργωμα του χωραφιού και στη συνέχεια κατά τον μήνα Μάιο, η σπορά. Τα Λαθύρια είναι έτοιμα περίπου μετά από 70 μέρες ή περί τα τέλη του Ιουλίου.
Τα τελευταία χρόνια πολλοί παραγωγοί λαθυριού παράγουν και Φάβα Λαθυριού, μια διαδικασία που έπεται της συγκομιδής. Τα Λαθύρια αφού πλυθούν μπαίνουν σε ειδική μηχανή που τα σπάει σε μικρά κομματάκια, στη συνέχεια κοσκινίζονται μέχρι να αφαιρεθεί εντελώς η φλούδα τους. Η Φάβα λαθυριού είναι ένα εξαιρετικής ποιότητας και γεύσης φαγητό, που βασίζεται σε ένα τρόπον τινά βιολογικό προϊόν, όπως είναι το λαθύρι Καρυάς. 

ΤΟ ΡΕΒΙΘΙ

Στον κάμπο της Καρυάς καλλιεργούνται και ρεβύθια. Συνήθως πρόκειται για το ρεβίθι μικρού μεγέθους καρπού που στη μια του άκρη είναι μυτερό.

ΤΟ ΒΕΡΤΖΑΜΙ

Πρόκειται για μια από τις δύο πιο διαδεδομένες τοπικές ποικιλίες σταφυλιού στη Λευκάδα. Το Βερτζαμί χρησιμοποιείται για την παραγωγή ερυθρών οίνων με ιδιαιτέρως έντονο  χρώμα, δυνατό άρωμα και στυφή γεύση, γεγονός που οφείλεται στις δριμείς τανίνες του. Το Βερτζαμί έφεραν πιθανώς στη Λευκάδα Ενετοί κατά το 1684, ενώ σύμφωνα με τους ερευνητές, φαίνεται ότι το Βερτζαμί είναι μια διακριτή ποικιλία σταφυλιών. 

ΤΑ ΒΑΡΔΕΑ

Πρόκειται για την δεύτερη σε έκταση καλλιέργεια αμπέλου στη Λευκάδα. Είναι το σταφύλι που χρησιμοποιείται κατ΄εξοχήν για παραγωγή λευκών οίνων. Συχνά αναμειγνύεται με άλλες ποικιλίες όπως Χλώρη, Λαόρικο, Μοσχάτο κ.α. για ενίσχυση της γεύσης και καλύτερο αποτέλεσμα.

ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ 

   Λαθύρια

ΥΛΙΚΑ

• 600 γρ. λαθίρια από το λιβάδι της Καρυάς
• ¾ λάδι
• 1 μεγάλο κρεμμύδι
• αλάτι
• πιπέρι
• λεμόνι

Μουσκεύουμε τα λαθίρια από το βράδυ.

Το πρωί τα βάζουμε στην κατσαρόλα με λίγο νερό να πάρουν βράσεις και τα σουρώνουμε.

Ρίχνουμε αρκετό ζεστό νερό στην κατσαρόλα με τα λαθίρια, το τριμμένο κρεμμύδι, αλάτι, πιπέρι, και τ’ αφήνουμε να βράσουν μέχρι να σωθεί το ζουμί τότε ρίχνουμε το λάδι. Τα ανακατεύουμε με το ξύλινο κουτάλι να τσιγαριστούν για λίγο και προσθέτουμε χλιαρό νερό να βράσουν καλά και χυλώσουν.

Στο πιάτο ρίχνουμε λεμόνι.

Λαδόπιτα 

Είναι πίτα κατ’ εξοχήν παραδοσιακή λευκαδίτικη. Δε γίνεται σε κανένα άλλο μέρος της Ελλάδας. Είναι η πίτα που κόβουν οι Λευκαδίτες την Πρωτοχρονιά και βάζουν και το φλουρί, για το καλό του χρόνου.Τώρα όμως τη φτιάχνουν, όπως και παλιότερα και σε άλλες γιορτές, όπως και όταν συμβαίνουν σπουδαία γεγονότα της καθημερινής ζωής ( γάμοι, βαπτίσια, γεννήσεις, επιτυχία του παιδιού στο πανεπιστήμιο κα.). Επίσης οι νοικοκυρές τη φτιάχνουν και την προσφέρουν ως δώρο σε επισκέψεις κοινωνικές ήσε ξένους που έρχονται σπίτι τους ( φίλεμα ).Αν επισκεφθείτε το νησί μας, μπορείτε να αγοράσετε τηλευκαδίτικη πίτα από τα ζαχαροπλαστεία. Πουλιέται σαν παραδοσιακό γλυκό.

ΥΛΙΚΑ

8 ποτήρια του νερού νερό

7 ποτήρια του νερού λάδι

4 ποτήρια του νερού ζάχαρη

σουσάμι

κανέλα

Αλεύρι από το φούρνο, όσο πάρει ( περίπου 2 κιλά )

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Βάζουμε όλο το λάδι σε μια  κατσαρόλα στη φωτιά, να κάψει. Ρίχνουμε το αλεύρι σιγά σιγά και ανακατεύουμε συνέχεια, με την ξύλινη κουτάλα μέχρι να πάρει ξανθοκόκκινο χρώμα. Σε άλλη κατσαρόλα έχουμε βάλει το νερό με τη  ζάχαρη να βράζει κι έχουμε έτοιμο το σιρόπι ζεστό. Σιγά σιγά με μια κουτάλα της σούπας ρίχνουμε το σιρόπι μέσα στην άλλη κατσαρόλα που έχουμε τη ζύμη της πίτας. Ανακατεύουμε συνέχεια. Προσθέτουμε σουσάμι και κανέλλα. Η ζύμη μας πρέπει να είναι ομοιόμορφα μαλακή και ενιαία. Να μην είναι ούτε πολύ σφιχτή, ούτε μαλακή και να έχει λίγο σκούρο χρώμα, γιατί αυτό μας δείχνει ότι ψήθηκε το αλεύρι. Στρώνουμε το υλικό στο ταψί μας, αφού το πασπαλίσουμε με σουσάμι, και φροντίζουμε η απλωμένη ζύμη να μην είναι ούτε πολύ λεπτή ούτε πολύ χοντρή. Στρώνουμε λαδόκολλα από πάνω και πατάμε να τη στρώσουμε για να είναι ευπαρουσίαστη. Πασπαλίζουμε με σουσάμι, κανέλα και λίγη ζάχαρη. Κόβουμε την πίτα μέχρι κάτω σε ρόμβους και σε κάθε ρόμβο βάζουμε από ένα ασπρισμένο αμύγδαλο, αν θέλουμε. Την ψήνουμε σε 200 βαθμούς Κελσίου περίπου μια ώρα. Με το μαχαίρι δοκιμάζουμε τη ζύμη αν κολλάει και όταν δεν κολλάει, είναι ψημένη και τη βγάζουμε από το φούρνο.

     

     Το κουλούρι της Νύφης 

ΥΛΙΚΑ

• 1 κιλό αλεύρι
• 1 ποτήρι λάδι
• 1 ποτήρι ζάχαρη
• 1 ποτήρι κρασιού ούζο
• 1 ¼ ποτήρια νερό
• 2 φακελάκια μαγιά ή προζύμι
• λίγο αλάτι, κανέλα, γαρύφαλλα κοπανισμένα
• λίγο μάραθο, μερικές βανίλιες και σουσάμι 

Στην Καρυά το κουλούρι της νύφης παρασκευάζεται κάθε καλοκαίρι, για τις ανάγκες της εκδήλωσης του Χωριάτικου Γάμου και η διαδικασία είναι η εξής:

Σε μια λεκάνη τρίβουμε το αλεύρι με το λάδι, στη συνέχεια  ρίχνουμε τη μαγιά λιωμένη σε χλιαρό νερό καθώς και τα άλλα υλικά. Κατόπιν ζυμώνουμε καλά για να ενωθούν όλα τα υλικά. Κρατάμε το ¼ της ζύμης και με την υπόλοιπη πλάθουμε ένα μεγάλο κουλούρι, που το βάζουν σε ταψί Νο 28, στο κέντρο του οποίου τοποθετούμε ένα μεταλλικό δοχείο, για να μην κλείσει η τρύπα του κουλουριού. Με το ¼ της ζύμης που κρατήσαμε πλάθουμε πλεξίδες, λουλούδια και διάφορα άλλα σχέδια με τα οποία  στολίζουμε το κουλούρι. Πάνω στα σχέδια τοποθετούμε  και ασπρισμένα αμύγδαλα. Ψήνεται σε μέτριο φούρνο. Όταν ψηθεί το στολίζουμε με ζάχαρη άχνη καθώς και με πολύχρωμα ζαχαράτα ( κουφέτα).